search
top
Currently Browsing: Τέχνες / Μουσική

Γυρίσματα στην Πάτρα με την Συμφωνική Λαϊκή Ορχήστρα «ΕΝ ΧΟΡΔΩ» για ντοκιμαντέρ !!

Η Συμφωνική Λαϊκή Ορχήστρα «ΕΝ ΧΟΡΔΩ» πρωταγωνιστεί σε ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε στην χώρα μας και αφορά στην τέχνη του μπουζουκιού και αναμένεται να προβληθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο!

Τα γυρίσματα στην Πάτρα πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο 15 Φεβρουαρίου στον χώρο του Royal.

 

Οι κάμερες στήθηκαν, οι οργανοπαίκτες πήραν την θέση τους και ο χώρος «πλημμύρισε» με νότες των τραγουδιών του σπουδαίου Βασίλη Τσιτσάνη, που αποτελεί μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού.Οι μουσικοί επέλεξαν τρία τραγούδια του, «Τα ωραία του Τσιτσάνη», «Σόλο Σέρβικο» και το «5/8».


Η ορχήστρα «Εν Χορδώ» ήταν πλήρους σχηματισμού.

Έπαιξαν συνολικά 40 μπουζούκια με τον μικρότερο οργανοπαίκτη να είναι μόλις 7 ετών και τον μεγαλύτερο 57 ετών. Η βασική ορχήστρα αποτελούνταν από τους εξής μουσικούς:

Τον Δημήτρη Ζερνιώτη – ακουστική κιθάρα
Την Στέλλα Μπαλή – ακουστική κιθάρα
Τον Σωτήρη Πούτο – – Ηλεκτροακουστική κιθάρα
Στο φλάουτο Αλ. Κοσμά
Τον Βασίλη Ακριβό – Ακορντεόν
Την Πένυ Γεωργοπούλου – Σαντούρι
Τον Τζόνι Ανδριόπουλο – πιάνο
Τον Λάμπη Παπασπυρόπουλο – Μπάσο
Τον Άκη Χατζημικές – κρουστά
Και φυσικά ο Μ.Ο. Θεόδωρος Γεωργόπουλος Καλλιτεχνικός Διευθυντής «Εν Χορδώ».

 


Στο ντοκιμαντέρ που αποτελεί μια σπουδαία παραγωγή που θα προβάλλει παγκοσμίως την χώρα μας και φυσικά την τέχνη του μπουζουκιού «πρωταγωνιστούν» οι δημιουργίες σπουδαίων συνθετών της Ελλάδας.

Στο ντοκιμαντέρ συμμετέχουν σπουδαίοι μουσικοί, δεξιοτέχνες του μπουζουκιού όπως ο Μανώλης Καραντίνης, ο Θανάσης Πολυκανδριώτης, ο Παν. Στεργίου, Νίκος Τατασόπουλος και Βαγγέλης Τρίγγος.

Φυσικά, γίνεται αναφορά και στους οργανοποιούς οι οποίοι με μεράκι κατασκευάζουν τα μπουζούκια.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι το μπουζούκι έχει αναγνωριστεί ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά στην UNESCO.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΟΥ
Το πιο αγαπημένο και ταυτόχρονα το πιο συκοφαντημένο ελληνικό όργανο, το μπουζούκι,
είναι ίσως το μόνο που κατάγεται απευθείας από ένα γνωστό αρχαιοελληνικό όργανο, την πανδούρα ή πανδουρίδα.
Με το ίδιο σχήμα που έχει και σήμερα (αχλαδόσχημο ηχείο με μανίκι και τάστα), τις ίδιες διαστάσεις και την ίδια διάταξη χορδών, το μπουζούκι παρουσιάζει μια αδιάλειπτη ιστορία χιλιάδων ετών στον ελλαδικό χώρο.
Πέρασε από τα χέρια των αρχαίων Ελλήνων στους Βυζαντινούς, επέζησε της τουρκοκρατίας και, αφού έζησε πρώτα μια περίοδο αμφισβήτησης στις αρχές του εικοστού αιώνα, γνώρισε μεγάλη διάδοση και επιπλέον παγκόσμια δόξα σε Ευρώπη και Αμερική με τις επιτυχίες των Χατζιδάκι και Θεοδωράκη, Χιώτη, Ζαμπέτα κ.ά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο Γιώργος Ζαμπέτας:
( στις Κάνες, που είχε πάει για την προβολή της ταινίας Ποτέ την Κυριακή του Ζυλ Ντασσέν, όπου έπαιζε μπουζούκι στη μουσική που είχε γράψει ο Μάνος Χατζιδάκις, στο πάρτι που ακολούθησε έπαιζε μόνος του μέχρι το πρωί κι όλοι οι παρευρισκόμενοι διασκέδαζαν με την πενιά του.)
Το μπουζούκι,κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη λαϊκή ορχήστρα στις μέρες μας, έχει σχήμα, διαστάσεις και διάταξη χορδών ίδια περίπου εδώ και χιλιάδες χρόνια. Οι παραλλαγές αυτού του αρχαίου οργάνου ήταν αρκετές μέσα στα χρόνια της ζωής του και έφερε ονόματα πανδούρα ή πανδουρίδα,
τρίχορδον, ταμπουράς, θαμπούρα, ταμπούριν, μπουζούκι και πολλά άλλα ακόμη,
με τα οποία ονομάζονταν κι άλλα μικρότερα ή μεγαλύτερα όργανα της ίδιας οικογένειας των ταμπουράδων. Στην πραγματικότητα ήταν απλώς μικροτροποποιήσειςκαι παραλλαγές του ίδιου βασικού οργάνου, του ταμπουρά.
Η πανδουρίδα πρωτοεμφανίστηκε στη Μεσοποταμία προς τα τέλη της τρίτης χιλιετίας.
Οι πρώτες μαρτυρίες για το όργανο που έχουμε στις ελληνικές περιοχές είναι περίπου από τον τέταρτο αιώνα π.Χ. Υπάρχουν περίπου δώδεκα αναπαραστάσεις αυτού του οργάνου στην ελληνική τέχνη μεταξύ
του 330 και του 200 π.Χ. Ο συνηθέστερος τύπος παρουσιάζεται να διαθέτει αχλαδόσχημο ηχείο,
το οποίο λεπταίνει στο λαιμό, χωρίς κάποια ευδιάκριτη διαχωριστική γραμμή.
Το όργανο αυτό το ονόμαζαν και τρίχορδο, επειδή είχε τρεις χορδές, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις είχε τέσσερις και πέντε.
Ο εκτελεστής πιέζει τις χορδές με τα δάχτυλα του αριστερού χεριού, έτσι ώστε να κάνει το φθόγγο να υψωθεί στο ζητούμενο ύψος. Μια αναπαράσταση φανερώνει την παρουσία ταστιέρας πάνω στο βραχίονα για την
ακριβή απόδοση συγκεκριμένων φθόγγων. Το δεξί χέρι φαίνεται να χρησιμοποιεί πλήκτρο (πένα).
Για τη βυζαντινή εποχή οι πηγές είναι πολλές, καθώς η πανδούρα και το κανονάκι ήταν από τα βασικότερα όργανα για τη διδασκαλία της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής, όπως τονίζει ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος στο σχετικό βιβλίο του.
Αυτή την εποχή γίνεται δημοφιλές στις τάξεις των λογίων. Ενδεικτικά, αναφέρουμε την παράσταση
μιας πανδούρας στο παλάτι τωνΒυζαντινών αυτοκρατόρων, ενώ πλούσια είναι και η απεικόνιση ταμπουράδων όπως και οι αναφορές στη δημοτική αλλά και στη λόγια ποίηση της εποχής.
Το όργανο συνεχίζει να κατέχει πολύ σημαντική θέση και στην επανάσταση του ’21: ο Ρήγας Φεραίος
απεικονίζεται να παίζει ταμπουρά, ενώ λέγεται ότι πάντα τραγουδούσε τον Θούριο με αυτό το «οργανάκι» του.
Ακόμη, ο Θεόφιλος έχει ζωγραφίσει τον Κατσαντώνη να κρατάει ένα μπουζούκι στο χέρι, ενώ, για
μπουζούκια αναφέρουν πολλά δημοτικά τραγούδια, όπως Βάνει νταούλια τριανταδυό, μπουζούκια δεκαπέντε.
Στο Ιστορικό Μουσείο (Παλαιά Βουλή) σώζεται ο ταμπουράς του στρατηγού Μακρυγιάννη.Στα τέλη του δέκατουένατου αιώνα, η ονομασία μπουζούκι κυριαρχεί έναντι της ονομασίας ταμπουράς. Το όργανο πλέον δεν συνοδεύειτην παραδοσιακή δημοτική μουσική των Ελλήνων, μιας και δεν περιλαμβάνεται
στη σύνθεση της κομπανίας (κλαρίνο, βιολί, λαγούτο, σαντούρι) ή της ζυγιάς (βιολί-λαούτο, λύρα-λαούτο).
Μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την έλευση στον ελλαδικό χώρο των προσφύγων από εκείνες τις περιοχές, σηματοδοτείται η νέα ακμή του οργάνου. Οι ρεμπέτες είναι αυτοί που θα αντικαταστήσουν τους (κινητούς) περντέδες με τα σταθερά τάστα. Το 1929 θα ιδρυθεί από τον Μάρκο Βαμβακάρη η πρώτη και
θρυλικότερη ορχήστρα μπουζουκιών, η Τετράς η Ξακουστή του Πειραιώς (Βαμβακάρης, Δελιάς, Παγιουμτζής, Μπάτης).
Γεγονός είναι βέβαια ότι στις αρχές του αιώνα το μπουζούκι ευδοκίμησε στους τεκέδες και στα καταγώγια, στις
προσφυγογειτονιές και στις παραγκουπόλεις.Αναμφίβολα το μπουζούκι είναι το μουσικό όργανο που κυριαρχεί και χαρακτηρίζει την ελληνική αστική λαϊκή μουσική από τις αρχές του εικοστού αιώνα ως τις μέρες μας. Σε αυτή την περίοδο,η τεχνική παιξίματος, ο ρόλος του μέσα στην ορχήστρα ακόμη και τα οργανολογικά
χαρακτηριστικά του υπέστησαν πολλές αλλαγές. Αλλαγές που προέκυψαν από την εξέλιξη του λαϊκού τραγουδιούαλλά και που τελικά την επηρέασαν εκ νέου.
Ο κυρίαρχος ρόλος του μπουζουκιού ξεπερνάει το ρόλο ενός απλού οργάνου. Καθόρισε μια ολόκληρη εποχή.
Ο πρώτος μπουζουξής, ο οποίος υπήρξε σημαντικός συνθέτης και σταθμός στην εξέλιξη του λαϊκού τραγουδιού με το προσονύμιο (πατριάρχης), ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι ο Γιοβάν Τσαούς
ή Γιάννης Εϊτζιρίδης, ο Μπάτης, ο Δελιάς ο Τσιτσάνης κι άλλοι πολλοί μπουζουξήδες δεν ήταν αξιόλογοι και δεν άφησαν τη δική τους ιστορία. Ο Βαμβακάρης έπαιζε τρίχορδο και επηρέασε τη λαϊκή μουσική της εποχής
του σημαντικότατα: εκμεταλλεύτηκε περίτεχνα την τροπική δομή των λαϊκών δρόμων στα τραγούδια του
και χρησιμοποίησε τα διαφορετικά κουρδίσματα για το μπουζούκι, τα λεγόμενα ντουζένια. Λογικά λοιπόν
θεωρείται από πολλούς ο συνθέτης που γεφύρωσε ομαλά το δημοτικό με το ρεμπέτικο τραγούδι.
Στη συνέχεια, ο Βασίλης Τσιτσάνης διεύρυνε κι εμπλούτισε τη λαϊκή ορχήστρα με όργανα όπως το ακορντεόν
και το πιάνο, καθιέρωσε και τελειοποίησε τη χρήση της δεύτερης φωνής και πολλές φορές της τρίτης στα λαϊκάτραγούδια, χρησιμοποίησε προεισαγωγές. Γενικά ο Τσιτσάνης ήταν εκείνος που αναμόρφωσε το ρεμπέτικο τραγούδι και, από τραγούδι των περιθωριακών και του τεκέ, το έκανε πιο προσιτό στις μεγάλες
αστικές κοινωνικές μάζες. Τέλος, έρχεται ο Μανώλης Χιώτης, ο οποίος χρησιμοποιώντας την τέταρτη χορδή,
ανέπτυξε τη δεξιοτεχνία του οργάνου, εμπλουτίζοντας ακόμη περισσότερο το ηχόχρωμα της ελληνικής
λαϊκής ορχήστρας με χάλκινα πνευστά και περισσότερα κρουστά και ιδιόφωνα όργανα, με αποτέλεσμα
να καταφέρει να βάλει το όργανο στα μεγάλα σαλόνια .
Τα τελευταία χρόνια έχει συζητηθεί πάρα πολύ το ζήτημα της τέταρτης χορδής στο μπουζούκι. Παρόλο που λέγεται ότι το 1953 ο Μανώλης Χιώτης πρόσθεσε την τέταρτη χορδή στο όργανο, η πραγματικότητα είναι ότι ο Στεφανάκης Σπιτάμπελος μύησε τον Μανώλη Χιώτη στις τέσσερις χορδές του
μπουζουκιού. Αργότερα στην Αμερική, ο Τσιμπίδης έβαλε και πέμπτη χορδή (ρε, λα, φα ντο, σολ, ). Το τετράχορδο μπουζούκι υπάρχει από το 1912.
Ο Στεφανάκης Σπιτάμπελος εμφανίζει στην πιάτσα ένα εριβάν. Το εριβάν ήταν ένα όργανο δικής του εμπνεύσεως: μπουζουκοκίθαρο. Το όργανο αυτό είναι λίγο μικρότερο από μπουζούκι και το μπράτσο του λίγο πιο κοντό, ενώ δεν είναι γνωστό πώς κουρδίζεται. Φέρει τέσσερις διπλές χορδές. Ο
Σπιτάμπελος είναι ο δάσκαλος του Χιώτη. Αν θεωρήσουμε το εριβάν συγγενές με το μπουζούκι, τότε την τέταρτη χορδή δεν την έχει βάλει ο Χιώτης αλλά ο Σπιτάμπελος.Πάντως, ο Χιώτης πρωτόπαιξε τετράχορδο μπουζούκι στους δίσκους μετά το 1957. Το οκτάχορδο ή τετράχορδο γεννήθηκε από το μηδέν. Ο Χιώτης ήθελε ένα μπουζούκι που να κουρδίζεται και να έχει την ταστιέρα της κιθάρας.
Στις νότες μι, σι, σολ, ρε, όπου κούρδισαν αρχικά το όργανο, έσπαγαν οι χορδές κι έτσι το κούρδισαν σε – ρε, λα, φα, ντο, έναν τόνο δηλαδή πιο κάτω από την κιθάρα. Η αλλαγή αυτή τον βοήθησε να τελειοποιήσει το παίξιμό του και να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες στο λαϊκό αυτό όργανο. Αξιοποίησε και τα τέσσερα δάχτυλα κι έδωσε αφάνταστη ταχύτητα και τεχνική στην κίνηση τού αριστερού χεριού,καθώς
και μια καινούργια τεχνοτροπία στο δεξι χέρι(πένα). Συνεπώς διεύρυνε τις μελωδικές ικανότητες, την αρμονία και τις ηχητικές φόρμες τουπαραδοσιακού οργάνου.Από εκείνη τη στιγμή το όργανο κατηγορήθηκε πολύ και οι μπουζουξήδες χωρίστηκαν στους τετράχορδους και στους τρίχορδους. Χαρακτηριστικά, ο Άκης Πάνου έλεγε ότι το τετράχορδο μπουζούκι είναι μια κουτσή κιθάρα. «Το σημαντικό δεν είναι πόσες χορδές έχει ένα όργανο, γιατί το όργανο από μόνο του δεν λέει τίποτα. Σημασία είχε η πρόθεση των καλλιτεχνών.
Με τα μπουζούκια δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί. Του ίδιου του αρέσουν και τα δύο. Εξάλλου ο Χιώτης είχε παίξει τρίχορδο και είχε τελειώσει μ’ αυτό.
Δεν είναι ουσιώδες αν πρόσθεσε ή αφαίρεσε χορδή. Σημασία έχει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Το αποτέλεσμα της μουσικής του Χιώτη όλοι το διακρίνουμε, άφησε ιστορία στα μουσικά δρώμενα .
Είναι γεγονός ότι το τετράχορδο παίζεται λίγο διαφορετικά από το τρίχορδο μπουζούκι. Αλλά, άμα σκεφτεί κανείς ότι οι περισσότεροι παίζουν στις δύο πρώτες χορδές,η μόνη σημαντική διαφορά είναι ότι με το τρίχορδο παίζουν κυρίως οριζόντια, ενώ το τετράχορδο παίζεται κάθετα (αρμονία).
Είναι δύο διαφορετικές σχολές, που η καθεμιά δημιουργήθηκε από ανάλογες ανάγκες. Οι μεγάλοι μπουζουξήδες είναι μεγάλοι μπουζουξήδες• όποιο όργανο από τα δύο κι αν επιλέγουν, όταν δίνουν την ψυχή τους, το αποτέλεσμα είναι ανεπανάληπτο. Αυτό το τόσο αγαπητό όργανογια ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, το οποίο είναι ίσως το μόνο μουσικό όργανο που συνδέει την ιστορία των Ελλήνων τόσο άρρηκτα στο πέρασμα των αιώνων, διάβηκε ανάμεσα από συμπληγάδες μέχρι να καθιερωθεί και να πάψει να είναι παράνομο.
Γνωστοί είναι οι διωγμοί που είχε υποστεί από όλες τις δικτατορίες που κατά καιρούς είχαν επιβληθεί στην Ελλάδα μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα. Γνωστές ήταν και οι μάχες που έδωσαν τόσο ο Μίκης Θεοδωράκης όσο και ο Μάνος Χατζιδάκις για την καθιέρωση τού οργάνου.
Όταν ο Θεοδωράκης, ο Χιώτης και ο Μπιθικώτσης έγραφαν τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου, είχαν κατηγορηθεί ακόμη και από έντυπα της εποχής ότι χρησιμοποιούν ένα τούρκικο όργανο του περιθωρίου. Σε αυτόν τον τόπο, όπου το τραγούδι είναι η αιχμή του δόρατος του πολιτισμού, τομπουζούκι θα διατράνωνε τον πρωταγωνιστικό ρόλο που του έγραψε η ιστορία.
Τον εικοστό πρώτο αιώνα ο Διαμαντής Χιώτης (γιός του Μ.Χιώτη ), σε συνεργασία με τον οργανοποιό Χρήστο Τσόλη, προσπαθώντας να διευρύνει ακόμη περισσότερο τις δυνατότητες του οργάνου, προσθέτει μια πέμπτη χορδή στο μπουζούκι (ρε, λα, φα, ντο, φα). Δεδομένου ότι και παλαιότερα είχαν προστεθεί και αφαιρεθεί χορδές από το όργανο ανάλογα με τον οργανοπαίκτη, η καινοτομία έγκειται στο εξής: η προσθήκη της
νότας φα αντικαθιστά την πέμπτη και την έκτη χορδή της κιθάρας και δίνει στο όργανο τη δυνατότητα να παίξει οποιοδήποτε είδος μουσικής.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι με αυτό τον τρόπο σε ένα όργανο ενώνονται το τετράχορδο (ρε, λα, φα, ντο) και το τρίχορδο(φα, ντο, φα, αντί ρε, λα, ρε, όπου ήταν τόσα χρόνια κουρδισμένο το τρίχορδο, κάτι άνευ ιδιαίτερης σημασίας όμως, αφού τα διαστήματα που σχηματίζονται και στα δύο κουρδίσματα είναι ίδια).Πλέον, θα είναι απαραίτητη η τεχνική (μελέτη) της πένας, μιας και ο τρόπος που θα χρησιμοποιείται θα παίζει σπουδαίο ρόλο στο είδος και στο ύφος της μουσικής που θα παραχθεί.
Κυριαρχούν η μαλακότητα και η ελαστικότητα των χορδών ώστε να μπορεί να τραβηχτεί (τεχνική bend).
Οιπειραματισμοί του μουσικού πάνω στην εξέλιξη του μπουζουκιού είχαν ξεκινήσει τη δεκαετία του 1980, όπου δημιούργησε το επτάχορδο(τέσσερις διπλές χορδές και τρεις μονές), το εξάχορδο ή εννιάχορδο και το άταστο μπουζούκι, ενώ πρώτος έφτιαξε το σινθεσάιζερ μπουζούκι.«Σκοπός μου με το πεντάχορδο μπουζούκι ήταν να αναπτυχθεί το όργανο και να πάει παραπέρα από το τετράχορδο.
Οποιαδήποτε άλλη νότα πέραντης φα αν τοποθετούσα στο μπάσο δεν επέτρεπε να συμπληρωθούν οι τέσσερις και να μπορώ να συνθέτωακόρντα με τέτοιο τρόπο ώστε η τονική να είναι στο μπάσο» έχει πεί ο ίδιος μουσικός, ο Διαμαντής Χιώτης.Η μοίρα της πανδούρας ή του ταμπουρά
–αργότερα τρίχορδου και στις μέρες μας μπουζουκιού– μοιάζει να είναι ένα συνεχές πήγαινε-έλα μεταξύ Ελλάδας και Ανατολής.Κάποιοι αναφέρουν ότι η ονομασία προήλθε από την ελληνική έκφραση «εν βυζίκιον» επειδή ακούμπαγε στο στήθος των γυναικών (ήταν κυρίως γυναικείο όργανο).
Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι παράγεται από την τουρκική λέξη μποζούκ, που σημαίνει λάθος, επειδή ενίοτε μετακινούνταν κάποιοι μπερντέδες και ακουγόταν φάλτσο. Αναλόγως του μεγέθους, του σχήματος, του αριθμού χορδών, του κουρδίσματος κ.λπ. διακρίνουμε το μπουζουκάκι,
το μπουζούκι, τον μπαγλαμά, τον τζουρά, το σάζι, τον ταμπουρά. Το μπουζούκι υπήρξε όργανο μονήρες, το οποίο έπαιζαντα κλεφτόπουλα, οι γυναίκες των χαρεμιών και οι φυλακισμένοι.
Όσον αφορά τους φυλακισμένους, λέγεται ότι δημιούργησαν τον μπαγλαμά προσπαθώντας να κατασκευάσουν ένα τόσο μικρό μπουζουκάκι, το οποίο θα ήταν δυνατόν να κρυφτεί κάτω από τα παλτά και τις καμπαρτίνες, για να μην τους παίρνουν πρέφα οι φύλακες.
Η προσθήκη της τέταρτης χορδής σηματοδοτεί το τέλος του ρεμπέτικου αλλά και μιας μακραίωνης παρουσίας του τρίχορδου στην ελληνική μουσική (αρχαιοελληνικό τρίχορδο ή πανδούρα, βυζαντινή θαμπούρα, νεοελληνικός ταμπουράς, τρίχορδο ρεμπετών). Περνώντας στο τετράχορδο μπουζούκι
μεταβάλλεται όλη η βασική σκέψη, κι από οριζόντια μετατρέπεται σε κάθετη. Τώρα το πεντάχορδο αν θα ταράξει με τη σειρά του τα νερά και, αν τελικά επικρατήσει, θα οδηγήσει το όργανο στην εποχή του εικοστού πρώτου αιώνα, όπου οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες αλλά και οι
πολιτισμικές είναι τελείως διαφορετικές από εκείνες που επικρατούσαν τον προηγούμενο αιώνα. Εξάλλου, το μπουζούκι χαρακτηρίζεται από την καθαρή και μετρημένη πενιά και αυτό το στοιχείο παραμένει κοινό σε όλους τους τύπους του οργάνου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Οι εποχές αλλάζουν και μαζί μ’ αυτές και οι ανάγκες όμως η συμβολή του μπουζουκιού στην ζωή μας παραμένει σταθερή αξία.

Πάτρα: Ο Γιώργος Χατζηνάσιος στο Royal στις 14 Φεβρουαρίου – Ημέρα των ερωτευμένων

Ένα σπουδαίο συνθέτη έχει την τιμή να φιλοξενήσει το Royal, στις 14 Φεβρουαρίου, ημέρα των ερωτευμένων.

Ο Γιώργος Χατζηνάσιος, από τους κορυφαίους Έλληνες δημιουργούς, έρχεται για να μας ταξιδέψει στα μονοπάτια της ψυχής, με τα άφθαρτα στο χρόνο τραγούδια του στις εμφανίσεις του με τίτλο ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΙΣΘΗΣΗ.

Στην παράσταση, ο συνθέτης, μαζί με τους γνωστούς και καταξιωμένους τραγουδιστές Σπύρο Κλείσσα και Αγαθή Κοσκινά, θα παρουσιάσει μουσικές και τραγούδια από έναν μεγάλο κύκλο της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.

Θα ακουστούν οι κύκλοι τραγουδιών “Ενδεκάτη εντολή”, “έχει ο Θεός”, “Διαδρομή”, “Ασπρο Μαύρο”, “Λεύκωμα”, “Συναξάρια”, “Εικόνες”, “Παιχνίδι για δύο”, “Επίθεση αγάπης”, “Άγγιγμα ψυχής”, καθώς και μουσικές που ο συνθέτης έχει γράψει για τον Κινηματογράφο και την τηλεόραση με παράλληλη προβολή σε κινηματογραφική οθόνη.

Info:
Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2020, στις 10 το βράδυ,
στο Royal (Ακτή Δυμαίων 53, Πάτρα).
Είσοδος: 10 ευρώ
Κρατήσεις: 2611810524

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΝΑΣΙΟΣ
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη.
Ο Γιώργος άρχισε μαθήματα πιάνου από 6 χρονών στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης με καθηγητή τον Φλωρό, σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης με καθηγήτρια την Ανθούλα Γ. Χυδίρηγλου, συνέχισε τις σπουδές του στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Φαραντάτο, στο Εθνικό Ωδείο με καθηγητή τον Κρητικό και στο Παρίσι όπου σπούδασε σύνθεση και ενορχήστρωση (θεωρητικά – φούγκα – αντίστιξη), και διεύθυνση ορχήστρας.

Από 14 χρονών, είναι ήδη ένας αξιόλογος πιανίστας με ιδιαίτερη κλήση στην Τζαζ, παράλληλα με την αγάπη του στην Ελληνική Μουσική, όπου εμφανίζεται ως συνθέτης από το 1972 με τον δίσκο: 4 – 5 – 3. Από τότε έχει γράψει πολλούς δίσκους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, απ’ τους οποίους πολλοί τιμήθηκαν με Χρυσή και πλατινένια διάκριση, από διάφορες δισκογραφικές εταιρείες.

Έγραψε, επίσης, μουσική και τραγούδια για τον Κινηματογράφο, το Θέατρο και την Τηλεόραση. Από τους 45 Δίσκους του χαρακτηριστικοί είναι: Η Διαδρομή, Λεύκωμα, Σήμερα, Συναξάρια, Ενδεκάτη Εντολή, Μάθημα Σολφέζ, Επίθεση Αγάπης κ.α.
Σαν γνήσιος Μακεδόνας δεν παρέλειψε να κυκλοφορήσει ένα δίσκο με παραδοσιακά τραγούδια της Μακεδονίας με ερμηνευτή τον Μανώλη Μητσιά.
Παράλληλα, έγραψε μουσική για 38 κινηματογραφικές ταινίες όπως: Γλυκεία Συμμορία, Knock Out, Το Αγκίστρι, Εσύ κι Εγώ, Πρωινή Περίπολος, Shirley Valentine της Paramount κ.α. Επίσης, έγραψε μουσική για 25 Θεατρικά Έργα καθώς και μουσική για την Τηλεόραση όπως: Μυστικοί Αρραβώνες, Ακριβή μου Σοφία, Μαύρη Χρυσαλίδα, Τμήμα Ηθών, Γελοίον του Πράγματος, Δρόμοι της Πόλης, Άγγιγμα Ψυχής, Σύνορα Αγάπης, Τα Φτερά του ΄Ερωτα, Φιλί Ζωής.

Το 1980 πήρε Α΄ Βραβείο στο Γαλλικό Φεστιβάλ (Rose d’ Or) με το τραγούδι «Όταν γύρω Νυχτώνει». Επίσης, πήρε βραβείο στο Φεστιβάλ της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης κι έχει τιμηθεί από διάφορους συλλόγους για την προσφορά του στην Ελληνική Μουσική.

Ως Σολίστ Πιάνου έδωσε ρεσιτάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως στο Carnegie Hall, στο Concert House της Βιέννης, στο White House του Λονδίνου, στην Κύπρο, στη Σόφια κ.α.
Το 1985 έγινε η συγγραφή της Όπερας «Ελ Γκρέκο» που αναφέρεται στη ζωή και το έργο του μεγάλου κρητικού ζωγράφου Δομίνικου Θεοτοκόπουλου, παρουσιάσθηκε σε μορφή Concerto για πιάνο στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει μελοποιήσει το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη καθώς και την Βυζαντινή τριλογία που αναφέρεται στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Στα πλαίσια της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας δόθηκε με μεγάλη επιτυχία η παγκόσμια πρεμιέρα του Βυζαντινού του Έργου «Χρονικόν της Αλώσεως» με την συμμετοχή της Συμφωνικής Ορχήστρας της Όπερας της Σόφιας, την Χορωδία της Μακεδονίας, πρωταγωνιστή τον Γρηγόρη Βαλτινό και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος υπό την διεύθυνση του συνθέτη.

Η «Ωδή στον Μέγα Αλέξανδρο» σε μορφή Συμφωνικής Καντάτας με ερμηνευτές τον Πέτρο Γαϊτάνο και τον Γρηγόρη Βαλτινό παρουσιάσθηκε στο Μέγαρο Μουσικής με θριαμβευτική επιτυχία καθώς και στις Πυραμίδες της Αιγύπτου. Το ίδιο έργο υπό την διεύθυνση του συνθέτη με 140 μουσικούς – χορωδούς και solist παρουσιάσθηκε το καλοκαίρι του 2005 στο Ηρώδειο στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών.

Στον Αρχαιολογικό Χώρο του Μυστρά το 2007 στο θεσμό των Παλαιολογίων παρουσιάσθηκε το «Χρονικόν της Αλώσεως» με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα και την Χορωδία της ΕΡΤ. Ερμήνευσαν ο Γρήγορης Βαλτινός, ο Άγγελος Αντωνόπουλος και ο Γιάννης Χριστόπουλος υπό την διεύθυνση του συνθέτη.

Η όπερα EL GRECO του Γιώργου Χατζηνάσιου παρουσιάστηκε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση στην Ελλάδα την άνοιξη του 2015. Συμμετείχαν Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες διεθνούς αναγνώρισης.
Είναι μέλος της P.R.S της Αγγλίας, της S.A.C.E.M της Γαλλίας , της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων, της Α.Ε.Π.Ι και του Δ.Σ της Ε.Δ.Ε.Τ.

ΠΑΤΡΑ: Σήμερα η παρουσίαση του βιβλίου της δημοσιογράφου Γιώτας Κοντογεωργοπούλου

Οι εκδόσεις Ωκεανίδα, το Γραφείον ποιήσεως και το βιβλιοπωλείο Γωνιά του Βιβλίου- Βιβλιοπωλεία Παπαχρίστου,  παρουσιάζουν σήμερα Πέμπτη 13 Φεβριυαρίου το μυθιστόρημα της δημοσιογράφου  Γιώτας Κοντογεωργοπούλου «Η μυρωδιά του αχινού», στις 8 το βράδυ στο θέατρο Επίκεντρο+ (Νόρμαν 16 & Αγίου Διονυσίου, Πάτρα).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Αντώνης Δ. Σκιαθάς, ποιητής-πρόεδρος του Γραφείου Ποιήσεως και η Κρίστυ Κουνινιώτη, πολιτιστική συντάκτρια-μεταφράστρια.

Την εκδήλωση θα συντονίσει η Ρούλα Κωστακοπούλου, κοινωνιολόγος-δημοσιογράφος η οποία θα διαβάσει και αποσπάσματα.

Τη μουσική επένδυση της βραδιάς με δικές του συνθέσεις έχει αναλάβει ο συνθέτης Γιώργος Δίπλας, ο οποίος θα διαβάσει επίσης αποσπάσματα από το βιβλίο.

Για τη βραδιά της παρουσίασης έχουν γραφτεί δύο τραγούδια σε στίχους Γιώτας Κοντογεωργοπούλου και μουσική Γιώργου Δίπλα.

Θα τραγουδήσουν η Ελένη Αντωνίου και η Εβίτα Μίντζα.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Τρία χρόνια από την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα και λίγους μήνες μετά τον καταστροφικό σεισμό που ισοπέδωσε το Ληξούρι, η οικογένεια Διακάτου φτάνει στο λιμάνι της Πάτρας.

Η φιλοξενία της από τον σταφιδέμπορο Φωκίωνα Παπαπάνο σηματοδοτεί την έναρξη μιας περιπέτειας που θα διαρκέσει έως το 2015 και τις ημέρες του δημοψηφίσματος, οπότε και οι τελευταίοι απόγονοι των δύο οικογενειών θα κληθούν να ξετυλίξουν το νήμα του μυστηρίου που περιέπλεξε τις ζωές τους, την ίδια ώρα που η χώρα αναζητά τη νέα ταυτότητά της μέσα από τις συγκρούσεις ενός μικρού εμφυλίου.

Το νεοκλασικό σπίτι της οδού Κορίνθου είναι το κέντρο των εξελίξεων και ο χώρος που καθόρισε τη ζωή πέντε γενεών. Κάποιοι μέσα από σχέσεις δυσανάγνωστες, πολλές φορές, προσπαθούν να κατανοήσουν τα όρια του πεπρωμένου και των προσωπικών επιλογών, το σημείο όπου συγκλίνουν ο δαίμονας και ο θεός που κρύβει ο καθένας μέσα του. Μια διαθήκη σε τρεις φακέλους επιχειρεί με ανατρεπτικό τρόπο την κάθαρση με φόντο μια πόλη που ψάχνει τον βηματισμό της…

Ο αέρας της Πάτρας όμως κουβαλά τη μυρωδιά του αχινού: θάλασσα που κρύβεται κάτω από μεγάλα μαύρα αγκάθια…

*H Γιώτα Κοντογεωργοπούλου έχει γεννηθεί και ζει στην Πάτρα. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας – Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και της Σχολής “Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας” και εργάζεται ως επαγγελματίας δημοσιογράφος. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, σε περιοδικά και σε ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης.

Έχει γράψει κείμενα και στίχους τραγουδιών για δέκα θεατρικές παραστάσεις (ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, Πάτρα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, Θέατρο Ιθάκης, ανεξάρτητες παραγωγές.

Έχει γράψει το βιβλίο «Ιστορίες Εστίασης στην Πάτρα του 20ου αιώνα» από τις εκδόσεις «Το δόντι» (Ιούνιος 2017) και το Ιστορικό Ημερολόγιο του Εμπορικού Συλλόγου της Πάτρας, επίσης από τις εκδόσεις «Το δόντι» (Νοέμβρης 2017).

ΠΑΤΡΑ: Αποκριάτικη Ποδαράτη Περατζάδα στις 21 Φεβρουαρίου

Η Ομάδα της ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ και το ΣΤΕΚΙ της Κίνησης «ΠΡΟΤΑΣΗ», στο πλαίσιο του έργου πρόληψης «Ξαναχτίζουμε τη σύγχρονη γειτονιά μας, επειδή μας αφορά», με την ευκαιρία του εορτασμού της Αποκριάς, συνδιοργανώνουν με την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Πατρέων «Καρναβάλι Πάτρας»

Αποκριάτικη Ποδαράτη Περατζάδα, την Παρασκευή 21η Φεβρουαρίου ώρα 19:00
από την πλατεία της Παναχαϊκής και κατά μήκος της Έλληνος Στρατιώτου

Με τη συνοδεία του μουσικού άρματος του «Τελάλη», για μια ακόμα χρονιά, εθελοντές, γονείς, παιδιά, φίλοι, γείτονες και συμπολίτες, θα συγκεντρωθούν στην πλατεία της Παναχαϊκής και θα πραγματοποιήσουν περπατητή «Περατζάδα» στη γειτονιά (Πλατεία Παναχαϊκής-Έλληνος Στρατιώτου-Σαρανταπόρου), ξεφαντώνοντας στους ρυθμούς του καρναβαλιού με κρουστά, με τραγούδια, μουσική, σερπαντίνες, κομφετί.
Απαραίτητη προϋπόθεση τα παιδιά να συνοδεύονται.

Η Περατζάδα θα καταλήξει στο ΣΤΕΚΙ της Κίνησης ΠΡΟΤΑΣΗ (Σαρανταπόρου 20, Τηλ. 2610451790), όπου θα ακολουθήσει το καθιερωμένο

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ

Είσοδος για ενήλικες 5,00 ευρώ (θα προσφέρονται κρασί, αναψυκτικά, αλμυρά, αλλαντικά, ξηροί καρποί, κλπ.).

Σας περιμένουμε να χορέψουμε, να διασκεδάσουμε και να χαρούμε την Αποκριά όλοι μαζί!

ΠΑΤΡΑ: Μουσική παράσταση από τον ΟΡΦΕΑ

Ο Μουσικός Όμιλος ΟΡΦΕΣ Πατρών, σε συνεργασία με την κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου μας- Καρναβάλι Πάτρας, παρουσιάζει και εφέτος, κατά παράδοση, μία όμορφη μουσική παράσταση.

Πρόκειται για το θεατρικό έργο -Οι Αρραβώνες, που έγραψε ειδικά για την περίσταση ο Πατρινός συγγραφέας Τάκης Τσονάκας. Την επιμέλεια του κειμένου και της σκηνοθεσίας ανέλαβε η θεατρική παιδαγωγός Δήμητρα Παναγιωτόπουλου. Την παράσταση πλαισιώνει με τραγούδια της εποχής η Ιστορική Ανδρική Χορωδία του Ορφέα μας, υπο την Διεύθυνση του μουσικού Φίλιππα Παπαδόπουλου.

Συμμετέχει επίσης το Χορευτικό Τμήμα του Δήμου Πάτρας υπο τον Χρήστο Γιαννόπουλο. Πρόκειται για μια ηθογραφική κωμωδία που θα μας θυμίσει τα ανέμελα εκείνα χρόνια, που η ελληνική κοινωνία ονειρευόταν και ήλπιζε σε ένα καλύτερο αύριο στηριζόμενη στον κορμό της οικογένειας στα ήθη και τις παραδόσεις μας. Συμμετέχει μία πλειάδα αξιόλογων ηθοποιών, που αν και ερασιτέχνες, θα μας ενθουσιάσουν με τον αυθορμητισμό και την ελεύθερη επιτήδευσης ερμηνεία τους.

Οι λυρικοί σολίστες Λύνα Γερονίκου-σοπράνο, Νίκος Παπακώστας-τενόρος καθώς και οι Αντώνης Χριστόπουλος και Ηλίας Παπαδόπουλος θα ερμηνεύσουν άριες και ντουέτα από Ελληνικές οπερέτες αλλά και το Διεθνές ρεπερτόριο. Θα πραγματοποιηθούν δύο παραστάσεις 18 και 19 Φεβρουαρίου 2020 στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων.

Ώρα προσέλευσης 8μμ. Έναρξη 8.30μμ. Εισιτήρια θα προμηθευτείτε από το ταμείο του θεάτρου.

top